İŞİTME ENGELLİ ÇOCUK VE AİLESİ

Özür gruplarının çoğunda olduğu gibi işitme engellilerde de asıl ilgi engelli kişide toplanmaktadır. Bu tanı, varsa tedavisi ve rehabilitasyonu doğal olarak işitme engelli çocuğun kendisi ile ilgilenmeyi gerektirir. Ailede işitme engelli çocuk kadar önemlidir. Kaybın tedavisinin olmadığını öğrenen aile inkar etme, öfke, pazarlık, depresyon ve kabul ediş süreçlerini yaşar.

Başlangıçta işitme engelli çocuğun anne – babası çocuklarında bir problemin olabileceğinin farkında değildi. Ailenin ilk şüphesi zihinsel özürle ilgilidir. Bunun olmadığını öğrenen aile ‘’rahatlama’’ yaşar (Luterman, 1987)

İşitme problemi konusunda başarılı olan çocukların aileleri;

• Aile içinde, yükün hem aile içinde hem de aile dışında paylaşıldığı duygusunun var olması.
• Anne – babanın kendinden emin ve kendine güvenen kişiler olması.
• Ailenin duruma felsefi bir açıklama getirmiş olması.
• Aile üyelerinin , kendi davranışlarının farklılık       yaratabileceği düşüncesine sahip olması. Konuşma terapisti ile ailenin yaşayacağı sorun, ailenin odak noktası olması terapistin aileden daha çok çocuğa verici davranması, anne – babayı programdan ayırmak